vader - moeder > uw gezin > partner

In de laatste levensfase van een kind leven ouders op de toppen van hun mogelijkheden. Ze willen er helemaal voor hun kind en voor de andere kinderen zijn. Die hebben tenslotte uw zorg en aandacht nodig. Dat kan invloed hebben op de relatie met uw partner.

  • Doordat u alles opzij zet voor uw kind(eren) sluipt de vermoeidheid erin. Niet alleen fysiek, maar vooral emotioneel is de laatste levensfase van uw kind slopend. Dit betekent dat veel ouders verhoogd prikkelbaar zijn. Emoties worden meestal het meest rechtstreeks geuit naar degene die het dichtst bij staat. Zo vangt u vaak naast uw eigen emoties ook de emoties van uw partner op. Het gaat dan niet alleen het verdriet en de angst, maar vaak ook boosheid. Geef elkaar de ruimte om emoties te uiten, maar geef ook aan wanneer uw grens is bereikt. Uw partner kan dit in deze omstandigheden vaak ook niet meer goed overzien.

  • Ieder mens is uniek en gaat bij ingrijpende gebeurtenissen op zijn of haar manier hiermee om. Dit maakt dat uw partner mogelijk niet op hetzelfde moment dezelfde emotie voelt als u, of deze op een andere manier uit. Maak bespreekbaar als u elkaar hierin niet meer goed begrijpt en leg uit waar u behoefte aan heeft. Hoe moeilijk misschien ook, maar blijf met elkaar in gesprek.

  • De manier waarop mannen en vrouwen hun emoties uiten is vaak anders. Zo zijn vrouwen eerder geneigd om steun en troost te zoeken in hun omgeving (bij hun partner, familie, vrienden). Mannen zoeken hun steun eerder in het handelend bezig zijn (goede zorg regelen, zorgen dat het bedrijf blijft draaien) en minder in het praten met anderen. Respecteer elkaars manier hierin, maar blijf wel zoeken naar een manier waarop u samen kunt delen.

  • Ook in deze periode is intimiteit belangrijk, ook al voelt het misschien niet gepast. De intimiteit is wat u samen deelt, op een manier die u alleen met uw partner kunt delen. Hiervoor zijn geen woorden nodig en het werkt troostend. Voel u niet schuldig als u behoefte heeft aan seksuele intimiteit, maar bespreek met uw partner wat het voor u betekent.

  • Het komt voor dat het ouders in deze periode moeilijk lukt om emoties samen te delen. Soms is er ook nauwelijks energie meer om naar elkaar te luisteren. Herkent u dit, vraag dan om professionele hulp. Een medisch maatschappelijk werker, rouw- en verliesbegeleider of psycholoog kan u vaak met korte tips helpen om elkaar beter te begrijpen op de meest kwetsbare momenten. Stel dit niet uit tot later (na het overlijden van uw kind). U kunt deze periode immers maar één keer samen beleven.

  • Zorg goed voor uzelf. Dan blijft er ook energie over voor uw partner en kunt u het samen beter aan. Eet regelmatig en gezond, vraag hulp voor klussen die een ander voor u kan overnemen (de hond uitlaten, gras maaien, boodschappen doen), ga op tijd naar bed en doe zonodig ook overdag even een dutje. Misschien helpt het ook om nachtzorg in te zetten, zodat u de nachten beter kunt slapen. Overleg dit met uw huisarts en/of kinderthuiszorgorganisatie.

  • Is het praten over het afscheid van uw kind bespreekbaar met uw partner? Als u hier behoefte aan heeft, praat er dan over. Het kan houvast geven om samen na te denken over wat er komen gaat en wat uw wensen zijn. Als uw partner hierover wil praten, terwijl u dit nog niet kunt, bespreek dan met elkaar waarom u dit nog niet kunt. Misschien wil de een graag uitzoeken wat de mogelijkheden zijn, terwijl de ander niet vooruit wil kijken. Respecteer elkaar hierin.