jongere 12 - 18 > mensen die je helpen > ziekenhuis

Over de dood praten is erg moeilijk. Zeker in een ziekenhuis. De mensen zijn wel lief voor je, maar het is altijd anders dan thuis, met je eigen kamer en je eigen bed. Maar toch kan het.

  • Je voelt misschien wel dat je niet meer beter wordt en dat je dood gaat. Dit is heel moeilijk. Er kan van alles zijn waar je aan moet denken en waar je misschien bang voor bent. Het is helemaal niet raar om hierover te praten. Doe dit met iemand waar jij je heel fijn bij voelt.

  • Weet je dat je best boos of verdrietig mag zijn. Dat hoort erbij en je hoeft je daarvoor niet te schamen.

  • Schrijf je gevoelens eventueel op of maak tekeningen.

  • Misschien vind jij het wel heel fijn om foto’s van de mensen waar jij van houdt bij je te hebben. Die kan je in een fotoboekje doen en als je ze dan mist, kun je er in kijken.

  • Geef aan als je pijn hebt. Pijn is niet nodig en kost je alleen maar energie. De verpleegkundige zal je ook regelmatig vragen of je pijn hebt. Soms gebruikt ze daar speciale lijsten voor en moet je een cijfer aangeven van 1-10 voor hoeveel pijn je hebt. Soms krijg je ook medicijnen waardoor je wat slaperig wordt. Maar waardoor de pijn wel minder wordt.

  • Het is niet altijd nodig om geprikt te worden. Er zijn ook bijvoorbeeld morfinepleisters of morfine-lolly’s.

  • Er zijn hulpmiddelen op internet om over het doodgaan te praten. Maar let op; niet alles op internet klopt ook echt.

  • In het 'vergeet me niet'-doosje zitten edelstenen met hun eigen geneeskrachtige werking. De uitleg van deze stenen staat in het dagboekje. Misschien krijg je wel kracht of troost door zo’n steen.

  • In het doosje zitten ook hele lekkere oliën om mee te masseren. Dit mag je vast wel gebruiken.

  • Is er iets wat je nog kan en wat je heel graag zou willen? Misschien kan dit nog best. Je kunt het in ieder geval vragen. Er kan vaak meer dan je denkt.

  • Spreek met je vader en moeder af wie je nog graag wilt zien om afscheid van te nemen.

  • Er zijn best veel boeken geschreven voor jongeren van jouw leeftijd. Die kunnen misschien jouw vragen over doodgaan ook beantwoorden.

  • Misschien denk je zelfs wel na over je afscheid, maar wil je je ouders niet verdrietig maken. Geef dit aan bij je ouders of de verpleegkundige. Zij kunnen jou helpen om alles met je ouders bespreekbaar te maken. Vind je dit nog heel moeilijk dan zou je ook al je ideeën en wensen op kunnen schrijven in je 'vergeet me niet'-dagboekje bijvoorbeeld.