kind tot 12 jaar > mensen die je helpen > ziekenhuis

Over de dood praten is erg moeilijk. Zeker in een ziekenhuis. De mensen zijn wel lief voor je, maar het is altijd anders dan thuis, met je eigen kamer en je eigen bed. Maar toch kan het. Dit vertelde een kind: “Samen met de verpleegkundige zat ik op de 8e verdieping een verhaaltje te lezen. Er vloog een vliegtuig voor het raam langs. Ik vroeg aan de verpleegkundige: ‘als ik weg ga, zit ik dan op dat vliegtuig?’

  • Je voelt misschien wel dat je niet meer beter wordt en dat je dood gaat. Dit is best heel moeilijk. Er kan van alles zijn waar je aan moet denken en waar je misschien bang voor bent. Het is helemaal niet raar om hierover te praten. Doe dit met iemand waar jij je heel fijn bij voelt.

  • Neem lekker je eigen dekbed en je kussen mee naar het ziekenhuis. Dan slaap je vast veel fijner. In het dagboekje dat je hebt gekregen bij het 'vergeet me niet'-doosje zit een checklist wat je allemaal mee moet nemen naar het ziekenhuis.

  • Wist je dat vader of moeder bij jou mag blijven slapen in het ziekenhuis?

  • Veel dingen die in het ziekenhuis moeten gebeuren kunnen ook thuis gedaan worden. Er zijn verpleegkundigen die thuis voor je kunnen zorgen of op school.

  • Als je je niet zo fijn voelt of je vader en moeder zijn even weg dan kan je dat zeggen tegen de verpleegkundige. Zij kan dan je vader of moeder bellen of zorgen dat je zelf kan bellen.

  • Misschien vind jij het wel heel fijn om foto’s van de mensen die jij lief vindt bij je te hebben. Die kan je in een fotoboekje doen en als je ze dan mist, kun je er in kijken.

  • Gebruik het dagboekje uit het doosje om dingen op te schrijven die je dwars zitten. Dat kan enorm opluchten.

  • Je merkt misschien aan je ouders dat ze het heel moeilijk vinden om met jou te praten over wat er kan gebeuren. Maar jij wil het vast wel graag weten. Je kunt ook aan de verpleegkundige of aan de arts je vragen stellen. Zij kunnen dan misschien wel jouw ouders helpen om met jou te praten. Je wilt toch gewoon dat je ouders eerlijk tegen je zijn?

  • Weet je dat je best boos of verdrietig mag zijn. Dat hoort erbij en je hoeft je daarvoor niet te schamen.

  • Het kan best zijn dat de arts of verpleegkundige ook niet al jouw vragen kan beantwoorden. Maar dat zullen ze dan ook zeggen. Dus vraag gerust alles wat je wilt weten.

  • Het is soms moeilijk voor anderen om te weten hoeveel pijn je hebt. Daarom is het belangrijk dat jij zelf laat weten hoeveel pijn je hebt. Dat is niet echt gemakkelijk. Gebruik dan de pijnliniaal dat in het 'vergeet me niet'-doosje zit. Vaak hebben ze in het ziekenhuis ook zo’n pijnliniaal. Het ziekenhuis kan dan goed bijhouden hoeveel pijn je hebt en of het meer of minder wordt. Dit is heel handig om te weten zodat ze jou iets kunnen geven tegen de pijn. Je kunt de liniaal ook goed gebruiken om aan te geven hoe angstig of misselijk je bent.

  • Op internet kun je soms iets vinden dat je helpt om over het doodgaan te praten. Maar wees voorzichtig; niet alles op internet klopt ook echt.

  • Misschien heb je wel een idee over het plekje waar jij straks zult zijn. Over hoe je wilt dat je kistje eruit gaat zien. Of misschien wil je wel iets tegen iedereen zeggen op een filmpje voor later als jij er niet meer bent. In het ziekenhuis weten ze wel wie dit filmpje voor je kan opnemen.

  • Af en toe naar een plekje toe om je eigen kracht weer te vinden. Een prachtige, veilige plek waar je even niet hoeft te vechten tegen angst, pijn en verdriet. Een plek waar er alle ruimte is voor jouw fantasie en dromen. Op internet kun je hier tips voor vinden.